Okazało się też, że genialna konstrukcja Ferdynanda Porsche jest aż tak uniwersalna. W 1938 roku Urząd Uzbrojenia Wojsk Lądowych zainteresował się koncepcją SS-Hauptstermfuhrera Alberta Liese. Jego rysunki przekazano Ferdynandowi Porsche, a 1 lutego 1938 otrzymał oficjalne zlecenie na wykonanie prototypu. Po 9 miesiącach „projektowej ciąży”odbyła się pierwsza prezentacja. Dzięki kubełkowym siedzeniom mającym na celu utrzymanie pasażerów podczas terenowej jazdy został ochrzczony przydomkiem Kuebelwagen co po polsku brzmi prawie jak kibelwagen. Zaraz po prezentacji trafił celem przetestowania na poligon w Muensingen. Terenowe badania uzasadniały wprowadzenie napędu 4x4, ale zapewne z przyczyn ekonomicznych pozostano przy koncepcji jednonapędowej. Oficjalna premiera odbyła się podczas salonu motoryzacyjnego w Wiedniu 1939 roku. Zaraz po premierze zarządzono przeprowadzenie kilku zmian. Okazało się, że pojazd ma źle dobrane przełożenia, co owocowało niemożnością poruszania się wolno w kolumnie, jak również zbyt niską szybkość maksymalną. Zmieniono więc przełożenia oraz prześwit. W ten sposób powstał Typ 82. Produkcja ruszyła wiosną 1940 roku w Stuttgarcie gdzie wyprodukowano zaledwie 25 sztuk, po czym produkcję w maju przeniesiono do KdF Stadt gdzie już w grudniu wyprodukowano tysięczny egzemplarz. Ogółem powstało około 52 tysiące kuebelwagenów wersji 82, ale wczesny Typ 62 brał udział już w działaniach frontowych podczas ataku na Polskę. Mimo wtórnego przystosownia konstrukcji cywilnej na potrzeby armii okazał się strzałem w dziesiątkę. Brak napędu na obie osie nadrabiał bardzo niską wagą ok. 715 kilogramów. Dzięki temu, nawet gdy się zakopał w trudnym terenie, wyciągnięcie pojazdu z opresji nie stanowiło problemu. Wielkim atutem był też silnik chłodzony powietrzem. W każdych warunkach zapewniał bezproblemowy rozruch jak nie za pomocą rozrusznika to korby, poza tym odpadało zagrożenie przestrzelenia chłodnicy. Wyjątkowo prosta konstrukcja ułatwiała ewentualny serwis tak więc cywilny samochód z wojskową karoserią stał się jednym z najbardziej udanych pojazdów II wojny światowej. Jeżeli porównamy go na przykład z opisywanym wcześniej Willysem to oczywiście Kuebelwagen przepada w przedbiegach, ale ten pierwszy był konstruowany z myślą o służbie w armii, a drugi wtórnie do tej służby przystosowany. Niebagatelnym atutem była też cena wyprodukowanego egzemplarza. Ciekawostką jest fakt, że karoserie z falistej blachy produkowano w firmie Ambi Budd należącej do amerykańskiego koncernu, ale jankesi w tym czasie nie mieli na to wpływu. Mimo swego raczej pokracznego wyglądu Kuebelwagen z chęcią użytkowany był nawet przez najwyższych funkcjonariuszy III Rzeszy. Jeździli nim marszałek Herman Goering, feldmarszałek Friedrich Paulus, feldmarszałek Albert Kesselring, generał Heinz Guderian. Sam lis pustyni słynny feldmarszałek Erwin Rommel znany później z nieudanego zamachu na Hitlera, chwalił Kuebelwagena za to, że podczas działań w Afryce uratował mu życie. Wjechał nim na pole minowe i dzięki lekkiej konstrukcji nie spowodował detonacji. Następny o wiele cięższy pojazd wyleciał w powietrze.Kuebelwageny zdobyte na wrogu służyły też w armii amerykańskiej, brytyjskiej, Polskich Siłach Zbroinych na Zachodzie, Ludowym Wojsku Polskim i Armii Czerwonej. Po wojnie nadal produkowano ten pojazd w nieco zmienionej formie, ale mającego takie same założenia konstrukcyjne.