O tym, że starszym panom rozdającym pieniądze pozostałe po niejakim Noblu całkiem pomieszało się w głowach świadczy najlepiej przyznanie tegorocznej nagrody pokojowej. Dano ją, jak się okazało, za rezygnację z pomysłu! Wystarczyło powiedzieć, iż tarczy nie będzie i nagroda na konto.
Najbardziej śmieją się z tego... Rosjanie. Mają bowiem jak w banku nagrodę w przyszłym roku. Wystarczy, że ichni car oświadczy, że nie zaatakują Białorusi, lub że nie zamkną kurka z gazem Ukrainie, albo – nawet - że planują w niedługim czasie ujawnić akta katyńskie i nagroda dla nich.
Śmieszne jest też, iż mowa o nagrodzie, której zresztą ów Szwed wcale nie planował,  bo jako rozsądny protestant wiedział, że nie wypada mówić o pokoju facetowi, który wynalazł śmiercionośny dynamit. A idee o tzw. pokojowym wykorzystywaniu śmiercionośnych produktów narodziły się o wiele później, razem z dziwolągiem nazywanym poprawnością polityczną!

Tymczasem nagroda ta należała się z pewnością naukowcom, którzy autorytatywnie uznali, że kobiety mogą powiększać sobie piersi...siłą woli. Wystarczy usilnie myśleć o tym po kilka godzin dziennie, np. w pracy, albo podczas stania w korkach i po pewnym czasie trzeba kupować większy stanik. Nagroda pokojowa jak najbardziej, bo w domach zapanuje spokój i pokój, radość i miłość, gdy mąż zobaczy, że żonie przybyło tam, gdzie powinno i to bez jakichkolwiek nakładów finansowych. Teraz uczeni, których niesłusznie ominął Nobel, przystępują do badań czy siłą woli można zmniejszyć kobiece piersi. Bo, z badań innych naukowców wynika, że tylko połowa mężczyzn chce, by kobiety z którymi dzielą łoża i portfele miały większe piersi. Trzeba teraz więc postarać się o pokojowe, bezgotówkowe zadowolenie drugiej części męskiej populacji.
Ale dobrze się stało, że światli naukowcy wzięli „na warsztat” siłę woli. Do tej pory wiadomo było jedynie, że siłą woli można powstrzymać się od jedzenia. Ale tylko do pewnego momentu, dopóty kiszki nie zaczną „grać marsza”. Uparci, którzy dłużej siłą woli powstrzymywali się od pokarmów, mają teraz nagrobki z chińskiego marmuru. Siłą woli można było też przestać kontaktować się z ludźmi, czego przykładem był niejaki Szymon Słupnik, który wytrwał na kawałku drewnianego materiału budowlanego wiele lat. Podobno.
Jakże zmieniłby się na lepsze świat, gdyby udało się zaprząc siłę woli „w służbę ludzkości”. Siłą woli rzecznik rządu, albo nawet premier mógłby wmówić narodowi, że trudności są w zasadzie przejściowe, bo kraj opływa w dostatek, jest dziesiątą potęgą gospodarczą, a ludziom żyje się dostatniej. Próby takiego wmawiania były prowadzone przed laty, ale z mizernym skutkiem. Pacjent siłą woli mógłby zmusić lekarza do właściwej diagnozy, uczeń nauczyciela do postawienia dobrej oceny, zaś abonent wyłączyć głupi program w telewizji bez pomocy pilota.
A jak wielki byłby pożytek z siły woli w każdym stadle... Mąż wracając „pod wpływem” mógłby, jak poseł drogówce, wmówić małżonce, że to fermentuje kilka jabłek, które zjadł w gronie kolegów, albo że jest to alergiczna reakcja organizmu na lek przeciw ptasiej grypie, którym poczęstował go kolega. Dama kupując czwarte futro w tym samym kolorze mogłaby siłą swej woli przekonać chłopa, że to, co on widzi, to płaszcz z bubleksu, kupiony tylko dlatego, że kiedyś podobno chodziła w nim Greta Garbo.
Ostatnio okazało się, że siłą woli można zostać... magistrem. Gdy pewna uczelnia ogłosiła, że na te literki przed nazwiskiem wystarczą tylko dwa lata zaczęli masowo zgłaszać się i studenci, i wykładowcy. Ci drudzy negocjowali wysokość zarobków, pierwsi - nie pytali nawet o wysokość czesnego, bo zależało im na szybkiej karierze naukowej. Szkoda, że była to tylko dziennikarska mistyfikacja. Szkoda, że o sile woli, mimo buńczucznych zapowiedzi i groźnych min przed walką zapomniał bokser Gołota. Przez to lekceważenie siły woli impreza   skończyła się znokautowaniem go przez lżejszego i mniejszego boksera Adamka.   
Bo siłą woli można zrobić wszystko. No, prawie wszystko.
Bo tylko jednego nie można na pewno powiększyć siłą woli.
Mężczyźni coś o tym wiedzą.