Coraz więcej wątpliwości wywołuje działalność rządowo-kościelnej Komisji Majątkowej, która zajmuje się przywracaniem Kościołowi mienia odebranego w czasach PRL lub przyznawaniem za nie rekompensat. Jest ona swoistym dziwolągiem prawnym, nie podlega bowiem żadnej kontroli. Jej decyzje zapadają w trybie niejawnym i nie ma od nich odwołania, chociaż dotyczą cudzej własności, m.in. samorządowej. Gmina, od której strona kościelna chce uzyskać odszkodowanie, zwykle po fakcie dowiaduje się o utracie atrakcyjnych terenów, które nigdy do Kościoła nie należały i z którymi wiązała już określone plany gospodarcze. Tak stało się np. w Krakowie, a także w warszawskiej Białołęce. Na pewno nie jest to korzystne dla obywateli, a czy zgodne z konstytucją? Obawiam się, że także nie.

W związku ze skargą złożoną przez obywatelkę włoską, matkę ucznia tamtejszej, państwowej szkoły, która nie zgadzała się, aby w klasie, w której uczy się jej syn, wisiał krzyż - Europejski Trybunał Praw Człowieka w Strasburgu przyznał, że ma ona prawo do sprzeciwu i w tej sytuacji krzyż nie powinien tam wisieć. Stwierdził, że jest to naruszenie "prawa rodziców do wychowania dzieci zgodnie z własnymi przekonaniami" oraz "wolności religijnej uczniów". Werdykt ten odbił się szerokim echem w Polsce. Swoje oburzenie wyrazili biskupi, a Sejm odpowiedział uchwałą, w której uznał orzeczenie za godzące w wolność wyznania, lekceważące prawa i uczucia ludzi wierzących oraz burzące pokój społeczny.

W Polsce kiedy się nie wie, jak rozwiązać jakiś problem, to się powołuje komisję. Donald Tusk poszedł jeszcze dalej i zaproponował zmianę ustroju. Nie znaczy to jednak, że jego propozycji nie należy potraktować poważnie. Po prawie 12 latach obowiązywania konstytucji warto się nad nią pochylić niezależnie od tego, jakie intencje przyświecały premierowi, by taką dyskusję teraz wywołać.